بنى اعمام خويش و استيلاى امير تيمور روبه‌رو شد و سرانجام به دست شاه منصور افتاد امّا بين شاه منصور و برادرش شاه يحيى جنگ درگرفت و عاقبت با استيلاى امير تيمور حكومت آل مظفّر به پايان رسيد ( 789 ق ) . نك : دايرة المعارف فارسى ؛ تاريخ آل مظفر ( ستوده ) ؛ روضة الصفا ، ج 7 ، ص 3399 - 3585 به‌بعد . ص 46 سلطان محمّد خدابنده سلطان محمّد ، فرزند شاه طهماسب ، حاكم شيراز بود . از طرف شاه اسماعيل دوم فرمان قتل وى صادر شده بود ، قورچى به فارس فرستاده شد تا وى را به قتل رساند ؛ امّا قبل از اينكه قورچى به شيراز برسد ، خبر فوت شاه اسماعيل دوم رسيد و قورچى خبر مرگ اسماعيل را رسانيد و از اين‌رو ، به « خوش خبر خان » ملقّب و شيراز به اقطاع او مقرر شد . سلطان محمّد خان ، در 25 رمضان 985 ق در شيراز به سلطنت نشست و سپس راهى قزوين شد و اكثر اوقات خود را به مباشرت با زنان گذرانيد و از امور دولتى غافل ماند . سران قزلباش بر تمام امور مملكتى دست گذاشتند . مهد عليا ، زوجهء سلطان محمّد خدابنده را در مقابل وى به قتل رساندند و وزيرش ميرزا سليمان را نيز كشتند . مرشد قلى خان با همراهى امرا و به همراه شاه عبّاس از خراسان به قزوين آمد و سلطان او را در ذيقعدهء 996 ق از سلطنت خلع كرد و شاه عبّاس را بر سلطنت نشاند . نك : تاريخ مفصّل ايران ، ص 673 . ص 47 سلطان زين العابدين پسر شاه شجاع ، معاصر حافظ و از پادشاهان آل مظفر كه در سال 786 ق ، بعد از پدر در شيراز بر تخت نشست . او با مخالفت‌هاى شاه يحيى مواجه شد ولى بعد با او صلح كرد و اصفهان تحت تصرّف زين العابدين درآمد . در 788 ق تيمور فرستاده‌اى نزد او روانه كرد و وى را به اطاعت فرا خواند ، امّا زين العابدين نپذيرفت . از اين‌رو ، تيمور به اصفهان لشكر كشيد و در 789 ق آنجا را گرفت . زين العابدين گريخت ، وى در حدود شوشتر به دست شاه منصور ( پسر عم‌ّاش ) دستگير و